ตอนที่ 116 ฝืนยิ้ม

ตอนที่ 116 ฝืนยิ้ม

“จริงหรือ แค่เรื่องนี้จริง ๆ หรือ”

คำย้อนถามที่มีความหมายลึกซึ้งประโยคนั้นของซูชิงเยี่ยน ดั่งหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่กดทับอยู่บนขั้วหัวใจของกู้ฉางยวน

เขาไม่กล้ามองตานางอีก ได้แต่ก้มหน้าลง ส่งเสียง “อืม” อ้อมแอ้มในลำคอดั่งเด็กที่ทำความผิด

ยังโชคดีที่รถม้ามาถึงสำนักงานใหญ่ของร้านค้าอักษรเยี่ยนในเมืองหยางโจวอย่างรวดเร็ว

ที่นี่เป็นคฤหาสน์ใหญ่เรือนสามชั้นสามลาน ซึ่งดูภูมิฐานโอ่อ่ายิ่งกว่าจวนตระกูลซูในเมืองหลวงเสียอีก

สิงโตหินหน้าประตูใหญ่ดูองอาจน่าเกรงขาม บนประตูใหญ่สีแดงชาดแขวนป้ายอักษรทองประทับร้อนอันพลิ้วไหวดุจมังกรหงส์สามคำว่า “ร้านค้าอักษรเยี่ยน”

เถ้าแก่ซุนแห่งสำนักงานใหญ่หยางโจวเป็นพ่อค้าผู้จัดเจนวัยล่วงเลยกึ่งศตวรรษ ได้นำพาเหล่าผู้ดูแลกิจการและลูกจ้างมายืนชะเง้อรอคอยอยู่ที่หน้าประตูนานแล้ว