เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 ไม่ปิดบังอีกต่อไป
“เจ้าว่าผู้ใด เป็นคนไร้ค่า”
น้ำเสียงเย็นเยียบเสียดกระดูกของซูชิงเยี่ยน ดั่งกระบี่คมที่ชักออกจากฝัก สะบั้นเสียงกระซิบกระซาบทั้งหมดในโถงบุปผาลงในชั่วพริบตา!
ทั่วทั้งห้องโถงใหญ่พลันเงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตกในชั่วขณะ!
พ่อค้าร่างอ้วนที่เพิ่งเอ่ยถ้อยคำถากถางเมื่อครู่ รอยเยาะเย้ยบนใบหน้าชั่วพริบตาแข็งค้าง มือที่ถือจอกสุราสั่นสะท้านจนเกือบทำร่วงลงพื้น
เขาฝันก็นึกไม่ถึงว่า ซูชิงเยี่ยนจะถึงกับเปิดฉากเอาเรื่องต่อหน้าธารกำนัลเพียงเพื่อ “บ่าวรับใช้” คนหนึ่ง!
สายตาของทุกคนต่างพร้อมใจกันจับจ้องไปยังสตรีบนตำแหน่งเจ้าตระกูลที่กำลังค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนผู้นั้น
บนใบหน้าของซูชิงเยี่ยนถูกปกคลุมไปด้วยไอเย็นยะเยือกหนาทึบชั้นหนึ่ง
ในเนตรหงส์คู่นั้นที่มักจะเย็นชาดุจสายน้ำอยู่เป็นนิตย์ ยามนี้กำลังลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงโทสะสองกองที่รุนแรงพอจะแผดเผาผู้คนให้มอดไหม้เป็นจุณ!
นางมิได้มองไปยังพ่อค้าร่างอ้วนที่ตกใจกลัวจนตัวสั่นงันงกผู้นั้น