กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 9 สิ้นใจภักดิ์! ตำแหน่งฮูหยินท่านโหวนี้ใครอยากเป็นก็เป็นไป!
“พวกเรา หย่ากันเถิด”
ถ้อยคำเรียบง่ายเพียงไม่กี่คำ กลับประดุจคมมีดน้ำแข็งอาบยาพิษไร้ลักษณ์ห้าเล่ม ที่แทงทะลวงเข้าสู่ส่วนลึกสุดในหัวใจของกู้ฉางยวนอย่างแม่นยำและเหี้ยมเกรียม
ความยินดีปรีดาประหนึ่งได้ของล้ำค่ากลับคืนมาบนใบหน้าของเขา พลันแข็งค้าง แตกสลาย ชั่วพริบตาสุดท้ายเหลือทิ้งไว้เพียงความขาวซีดและหวาดผวาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
“ไม่…”
เขาโอบกระชับลำแขนเข้าแน่นตามสัญชาตญาณ ประหนึ่งจะหลอมรวมคนในอ้อมอกเข้าสู่วิถีกระดูกและหยาดโลหิตของตนเอง แม้แต่น้ำเสียงยังสั่นเครือ “ชิงเยี่ยน เจ้า…เจ้ากำลังพูดจาเลอะเลือนอันใดกัน อาการป่วยของเจ้ายังมิทันหายดี…”
“ข้ามิได้พูดจาเลอะเลือน”
น้ำเสียงของซูชิงเยี่ยนราบเรียบยิ่ง ราบเรียบจนไร้ซึ่งระลอกคลื่นใด ๆ แม้แต่น้อย
นางพยายามจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพันธนาการของเขา ทว่ากลับพบว่าลำแขนของเขาราวกับปลอกเหล็กกล้า ที่แน่นิ่งไม่ไหวติง