กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 สลบไสล! เขาใช้อกอุ่นมืออันเย็นเฉียบของนาง!
“ไม่นะ! ท่านโหว! ท่านจะทำเช่นนี้กับข้าไม่ได้! ข้าไม่ได้ทำ!”
หลิ่วหรูเยว่ได้ยินคำว่า “โบยลงทัณฑ์หนึ่งร้อยไม้” และ “โยนออกไปนอกค่ายทหาร” ก็ตกใจจนดวงจิตปลิวหายดวงกายแตกซ่าน กรีดร้องโหยหวนอย่างเสียสติ
โบยลงทัณฑ์หนึ่งร้อยไม้ นั่นมันกะจะตีคนให้ตายทั้งเป็นชัด ๆ!
ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงการถูกถอดเสื้อผ้า ต่อหน้าทหารทั้งกองทัพ!
นั่นยิ่งทำให้นางทรมานเสียยิ่งกว่าฆ่านางให้ตาย!
“ท่านโหว ข้าถูกใส่ร้ายนะเจ้าคะ! เป็นพี่สาวนางไม่ระวังตัวเอง… อ๊าก!”
วาจาของนางยังมิทันสิ้นเสียง ก็ถูกองครักษ์ใกล้ชิดดุร้ายดั่งเสือสิงห์สองนายก้าวขึ้นมา ล็อกแขนนางไว้คนละข้าง แล้วใช้เศษผ้าขาด ๆ อุดปากนางไว้
“ลากตัวออกไป!”
ในน้ำเสียงของกู้ฉางยวนไร้ซึ่งความเวทนาสงสารแม้เพียงเศษเสี้ยว