กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393
"อ๊าก! อ๊าก! ไสหัวไป!" ภูตผีหญิงผลักภูตผีชายที่ล้มทับร่างตัวเองออกไป พลางกรีดร้องและพยายามถอยหนี ก่อนจะทรุดนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ใช้มือเช็ดคราบเลือดและของเหลวจากร่างกายที่เปื้อนตัวเอง
เมื่อเห็นว่าภูตผีที่กลายพันธุ์ตายสนิทแล้ว อันเชี่ยนก็คิดจะปิดประตูอีกครั้ง แล้วกลับเข้าห้องไปรออาหาร
ใครจะคิดว่าเธอยังปิดประตูไม่ทัน ภูตผีหญิงก็เปิดปากบ่นอย่างไม่เกรงใจ "ทำไมเธอถึงเปิดประตูช้าขนาดนี้! ถ้าฉันตายขึ้นมาจะทำยังไง! เธอไม่มีจิตสำนึกบ้างเลยหรือไง!"
อันเชี่ยนเอียงคอมองเธอแล้วถาม "เธอจะตายหรือจะรอด แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน? เธอเป็นหลานฉันหรือเป็นหมาที่ฉันเลี้ยงไว้หรือไง?"