เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392
หลังจากอันเชี่ยนและคนอื่น ๆ กลับมาถึงห้อง พวกเธอก็ทำกิจวัตรเหมือนเช่นเคย กินข้าว พักผ่อน แล้วเข้านอนหลับยาว
แม้ไอโซพอดยักษ์ในทะเลด้านนอกจะมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งภายในอาคารยังเกิดปรากฏการณ์กลายพันธุ์ขึ้น แต่เธอก็ไม่มีอะไรให้ทำจริง ๆ
เธอไม่สามารถว่ายลงทะเลไปไล่ฆ่าไอโซพอดยักษ์ได้ เพราะสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นเคลื่อนไหวในน้ำได้คล่องแคล่วกว่าเธอมาก ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่มีใครรู้จำนวนไอโซพอดยักษ์ที่แน่นอนด้วยซ้ำ
ส่วนเรื่องการกลายพันธุ์ภายในชั้นที่พักนั้น...
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของอันเชี่ยน
ไม่สู้ฆ่าภูตผีทุกตัวที่เคยสัมผัสน้ำทะเลทิ้งให้หมดไปเลยหรือ?
แต่ความคิดนี้ก็ถูกเธอปัดตกไปอย่างรวดเร็ว การทำแบบนั้นไร้มนุษยธรรมเกินไป แม้จะคิดขึ้นมาได้ แต่คนที่ผ่านการศึกษาอบรมตามปกติอย่างเธอไม่มีทางลงมือทำเช่นนั้นได้