เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 394
อันเชี่ยนเดินมุ่งหน้ากลับไปยังห้องพักของตัวเอง
ระหว่างทาง เธอทบทวนเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ตอนลงมือทุบตีภูตผีหญิง เธอไม่ได้คิดอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่พอออกมาจากสถานการณ์นั้นแล้วลองย้อนนึกดูอีกครั้ง เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองเมื่อครู่ดูแปลกไปอยู่บ้าง ในชั่วขณะนั้นราวกับมีความปรารถนาอันรุนแรงที่จะทรมานผู้อื่นเอ่อล้นอยู่ภายในร่างกาย
เป็นเพราะอยู่ใต้ทะเลนานเกินไปจนอารมณ์แปรปรวนหรือเปล่า? หรือว่า...มีสาเหตุอื่นอีก?
เมื่อกลับมาถึงหน้าห้องพัก ศพของภูตผีแปรสภาพที่เพิ่งถูกฆ่าตายยังคงนอนอยู่ตรงหน้าประตู
เจ๋อหลานกับเสี่ยวฉีมาถึงก่อนแล้ว พวกเธอกำลังใช้ผ้าปูที่นอนห่อชิ้นส่วนศพที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น
เมื่อเห็นอันเชี่ยนหอบอาหารกองโตกลับมา ทั้งสองก็ไม่ได้ซักถามอะไร เพียงก้มหน้าก้มตาทำงานในมือต่อไป
อันเชี่ยนวางอาหารกลับเข้าไปในห้อง