กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146
ศีรษะไม่สามารถหมุนร้อยแปดสิบองศาเพื่อมองแผ่นหลังของตัวเองได้
ช่วยไม่ได้ อันเชี่ยนจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ดึงเสื้อบริเวณไหล่ลง แล้วถ่ายรูปเอาไว้
เก็บโทรศัพท์ ภาพถ่ายค่อนข้างเบลอ แต่ก็ยังคงมองเห็นสิ่งที่อยู่บนแผ่นหลังของเธอได้อย่างชัดเจน
นั่นคือดวงตาปลาที่ฝังอยู่บนไหล่ของเธอ ตาขาวตาดำตัดกันชัดเจนเป็นหลุมกลวง เนื่องจากเธอบังเอิญเกาโดนเข้าเล็กน้อย แก้วตากจึงมีเมือกและเลือดจากผิวหนังของเธอซึมออกมาด้านนอก
รูม่านตาของอันเชี่ยนหดเกร็ง
นี่คือภาพที่เฉิงหน่วนเห็นในลูกแก้วคริสตัล ใบของผู้เล่นเต็มไปด้วยดวงตาปลา
แต่ลูกแก้วคริสตัลของเธอสามารถมองเห็นได้เพียงบางส่วนเท่านั้น สถานการณ์จริงเกรงว่าคงจะมีดวงตาปลาขึ้นเต็มไปทั่วทั้งร่าง