กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147
ยามดึกสงัดสนิท เครื่องยนต์ของเรือประมงยังคงส่งเสียงหึ่ง ๆ ดังสะท้อน
คลื่นทะเลไม่เคยหยุดซัดสาด จำเป็นต้องให้เครื่องยนต์ทำงานอยู่ตลอดเวลา ทันทีที่เรือประมงสูญเสียกำลังขับเคลื่อนก็จะควบคุมไม่ได้ ท้องเรือจะพลิกคว่ำได้ง่าย ซึ่งอันตรายมาก
ฉู่ชิงเหยียนยังคงอยู่ในห้องคนขับเพื่อคุมบังเหียนเรือประมงเอาไว้
"ฮือ ๆ ๆ..." หลูชิงชิงส่งเสียงสะอื้น
อันเชี่ยนกับหลิวหนิงซินช่วยกันดึงแขนของเธอไว้ ส่วนเฉิงหน่วนกับจางอี๋เฉินรับหน้าที่ออกแรงดึงท่อนไม้หนาไปทางด้านหลัง