กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74
ทั้งสองคนต่างสบตารอยยิ้มประดับบนใบหน้า แม้ท่าทางจะดูยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ประกายตาที่ประสานกันกลับคล้ายมีประกายไฟและกระแสไฟฟ้าปะทุเปรี๊ยะปร๊ะ
"พวกเธอกำลัง... ทะเลาะกันแบบไร้เสียงอยู่หรือเปล่า?" เจิ้งเจียกระซิบถามฉู่ชิงเหยียนที่ยืนอยู่ด้านข้าง
ฉู่ชิงเหยียนพยักหน้ารับเบา ๆ เป็นเชิงตอบ
เจิ้งเจียส่ายหน้าพร้อมถอนหายใจ "จะหาเรื่องกันไปทำไม ในเมื่อก็แซ่อันเหมือนกัน เผลอ ๆ เมื่อหลายร้อยปีก่อนอาจจะเป็นครอบครัวเดียวกันด้วยซ้ำ"
"……นายพูดว่าอะไรนะ?"
ฉู่ชิงเหยียนแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าเมื่อครู่นี้ได้ยินอะไรเข้าไป
"ฮะ?" เจิ้งเจียทำหน้าฉงนแล้วตอบกลับไปว่า "ฉันบอกว่าพวกเธอสองคนแซ่อันเหมือนกัน เผลอ ๆ เมื่อหลายร้อยปีก่อนอาจจะเป็นครอบครัวเดียวกัน"