กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73
"สิ่งของลดน้อยลงงั้นหรือ"
โจวเจิ้นขมวดคิ้วแน่น หวนนึกถึงข้าวของที่ตนเองยัดใส่กระเป๋าก่อนจะมาที่นี่
พอนึกดูให้ดี ไม้ขีดไฟสำรองของเขาหายไปจริง ๆ ร่องรอยของมันมลายหายไปหมดแล้ว แถมยังมีข้าวของชิ้นเล็กชิ้นน้อยอีกหลายอย่างที่ปกติไม่ค่อยได้ใช้และไม่รู้ว่ายัดไว้ตรงไหน ก็ไม่อยู่ในที่เดิมด้วยเช่นกัน
เมื่อโจวเจิ้นนึกถึงตรงนี้ เขาก็พลันเข้าใจขึ้นมาได้ "หมายความว่า... ของที่ฉันทำหายถูกเจ้าสัตว์ประหลาดผิวเผือกนั่นเอาไปงั้นสินะ"
หลิวเหว่ยหงหัวเราะเหอ ๆ "สมองยังพอใช้การได้ ไม่ได้ทึบจนเกินไป"
"มันเอาของพวกนั้นไปทำไมกัน"
"นี่แหละคือสิ่งที่ฉันบอกว่ายังไม่ชัดเจน แต่ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงทีเดียวที่มันจะเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของพวกมัน"
"..."