เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงโลหะปะทะกันกังวานใสสะเทือนจนง่ามนิ้วของหยางเวยชาหนึบ เขาเซถอยหลังไปสองก้าว เพ่งสายตามองดู ซ่งเยี่ยนได้เข้ามาขวางอยู่เบื้องหน้าเซียวหลางแล้ว กระบี่ยาวในมือชี้เฉียงลงพื้น ปลายกระบี่มีหยดเลือดรินไหล
“เจ้า!” รูม่านตาของหยางเวยหดเล็กลงฉับพลัน “เหตุใดเจ้ายังขยับตัวได้อีก!”
“ลงมือ!” เซียวเลี่ยตวาดลั่นเสียงเกรี้ยวกราด
เหล่าองครักษ์ที่สับเปลี่ยนตัวเข้าไปก่อนหน้านั้นต่างเคลื่อนไหวแทบจะพร้อมกัน ดาบกระบี่หลุดออกจากฝัก พุ่งเข้าสังหารเหล่านักรบมรณะชุดดำขององค์กรนกเค้าแมว
เหล่านักรบมรณะตั้งตัวไม่ทัน ขบวนค่ายกลถูกฉีกกระชากเปิดเป็นช่องว่างหลายแห่งในพริบตา
“พวกเจ้า—” กู้เหยี่ยนจือยืนอยู่บนแท่นโอสถ ความสุขุมเยือกเย็นบนใบหน้าแตกสลายลงอย่างสิ้นเชิงในที่สุด เขาจ้องเขม็งไปที่ซ่งเยี่ยน “พวกเจ้าไม่ได้ถูกพิษรึ?”