ตอนที่ 261 พิธีใหญ่แกนทอง (12)

เซียวเลี่ยฟันดาบถอยนักรบมรณะตรงหน้าไป หันศีรษะมองเห็นเงาร่างอันคุ้นเคยนั้น ทั้งร่างพลันผ่อนคลายลงในพริบตา แผ่นหลังพิงเสาระเบียง หอบหายใจคำโต

เขาปาดคราบโลหิตผสมเหงื่อไคลบนใบหน้า ตะโกนเสียงดังไปยังทิศทางของท่านอ๋องอวี้ “ท่านปู่! หากท่านผู้เฒ่ามาช้ากว่านี้อีกก้าวเดียว คงต้องมาเก็บศพให้หลานแล้ว!”

“ผายลม! เจ้าเด็กเหลือขอ ก่อเรื่องวุ่นวายให้เหล่าจื่อทั้งวัน กลับไปค่อยคิดบัญชีกับเจ้า” เซียวเฉิงรุ่ยกวาดสายตามองเซียวเลี่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า ยืนยันว่าเจ้าหนูนี้ยังคงยืนด่าคนได้ จึงค่อยผ่อนลมหายใจ หันไปมองซ่งเยี่ยน สายตาหยุดอยู่ที่ปากแผลบนหัวไหล่ของซ่งเยี่ยนชั่วครู่ เอ่ยเสียงขรึม “ใต้เท้าซ่ง ลำบากเจ้าแล้ว”

ซ่งเยี่ยนค้อมกายลงเล็กน้อย “ท่านอ๋องมาได้จังหวะพอดิบพอดี”

เซียวเฉิงรุ่ยไม่เอ่ยคำใดอีก เขาหันกายประจันหน้าไปทางแท่นโอสถ ชูตราพยัคฆ์ในมือขึ้น เสียงกึกก้องดั่งระฆังยักษ์ “กู้เหยี่ยนจือ! ตราพยัคฆ์อยู่นี่แล้ว เจ้ายังไม่ยอมจำนนแต่โดยดีอีกรึ?!”