ตอนที่ 245 ไม่ยอมเป็นเบี้ย

ใบหน้าของลู่เจาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ลำคอด้านข้าง คาง สาบเสื้อด้านหน้า รอยคราบสีแดงคล้ำดูบาดตายิ่งนักตรงรอยต่อระหว่างแสงไฟและความมืด เลือดเหล่านั้นเย็นชืดแล้ว แนบติดอยู่บนผิวหนังของนางราวกับสะเก็ดแห้งแตกชั้นหนึ่ง

บนนิ้วมือของนางก็เต็มไปด้วยเลือดเช่นกัน ซอกเล็บอัดแน่นไปด้วยสีแดงคล้ำ บนคมกริชยังคงมีหยาดเลือดเหนียวข้นเกาะติดอยู่

ลูกกระเดือกของเสี่ยวอู๋ขยับขึ้นลงอย่างรุนแรงคราหนึ่ง

“เจ้า...” เสียงของเขาแผ่วเบายิ่งนัก “เป็นข้า... ล้วนเป็นเพราะข้า...”

ลู่เจามิได้ตอบคำ เพียงค่อย ๆ ยกมือขึ้น ใช้หลังมือเช็ดมุมปากคราหนึ่ง เช็ดสะเก็ดเลือดแห้งกรังออกมาสายหนึ่ง