กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่เจาไม่ได้ตอบ เพียงแต่ทำให้การชักกระตุกรุนแรงขึ้นอีกเล็กน้อย เสียงหวีดครางในลำคอถี่กระชั้นและแผ่วลงเรื่อย ๆ สุดท้ายกลายเป็นเสียงลมหายใจรวยรินที่แทบไม่ได้ยิน คล้ายคนใกล้จะขาดใจ
ยามสังเกตดูอยู่นอกรั้วกรงขังไม่กี่ลมหายใจ คล้ายกับลังเลอยู่บ้าง ลู่เจาได้ยินเขาถอยหลังไปครึ่งก้าว คงเป็นเพราะระแวงอะไรกัน
ในใจนางพลันบีบรัด หากเขาไม่เข้ามา แผนการนี้ก็สูญเปล่า นางจำเป็นต้องเติมเชื้อไฟลงไปอีก
นางโก่งกายขึ้นฉับพลัน ในปากส่งเสียง “เฮือก— เฮือก—” คล้ายจะขาดใจ จากนั้นก็ทอดร่างกระแทกกลับลงบนพื้นอย่างแรง ศีรษะโขกกับแผ่นหินเกิดเสียงทึบหนัก แล้วร่างทั้งร่างก็นิ่งสนิทไม่ไหวติง
ด้านนอกคุกหินเงียบสงัดไปชั่วขณะ