ตอนที่ 235 สายตาสอดแนม

เสี่ยวอู๋ก้าวออกจากประตูข้างอันไม่สะดุดตาบานนั้นของจวนตระกูลกู้ กลับคืนสู่ค่ำคืนสายฝนอันเหน็บหนาวอีกครา หยาดฝนสาดกระทบใบหน้าของเขา เย็นเยียบเสียดกระดูก ทว่ายังห่างไกลจากความหนาวเหน็บในใจเขายิ่งนัก

เขาเงยหน้าขึ้นมองม่านสวรรค์อันมืดมิดไร้ดวงดาว หยาดฝนพร่าเลือนสายตาของเขา แสงไฟอันอบอุ่นในเรือนเล็กตรอกดอกห้วยฮวา เสียงหัวเราะซื่อตรงของพี่ใหญ่จ้าว แผ่นหลังที่พึ่งพาได้ของอิ่งชี ถ้อยคำเจื้อยแจ้วเปี่ยมพลังชีวิตของลู่เจา อีกทั้งท่านซ่งที่แม้จะทำหน้าเย็นชาแต่ก็เผยความไว้วางใจออกมาเป็นครั้งคราว... ภาพแต่ละฉากแล่นผ่านห้วงสมองของเขาอย่างรวดเร็ว