ตอนที่ 236 การตัดสินใจ

เปลวเทียนมอดไหม้จนถึงโคน เหลือเพียงเสาขี้ผึ้งขาดวิ่นทับถมกันเป็นท่อนสุดท้าย เปลวไฟหดตัวลู่ลงสู่ส่วนลึกของไส้เทียน ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ แผ่วเบาแต่ถี่กระชั้น

ซ่งเยี่ยนนั่งอยู่หลังโต๊ะเขียนหนังสือ บนกระดาษเซวียนตรงหน้าเขียนชื่อหลายชื่อและเส้นสายตัดกันระเกะระกะ รอยหมึกบนกระดาษมีทั้งเข้มและจาง เห็นได้ชัดว่ามิได้เขียนขึ้นในคราเดียว อักษรบางตัวถูกวงซ้ำ ๆ อย่างหนักหน่วงจนผิวกระดาษแทบจะถูกปลายพู่กันกรีดขาด

ยามที่ลู่เจาผลักประตูเข้ามา ภาพที่นางมองเห็นก็คือภาพเช่นนี้นี่เอง

“ท่าน” นางร้องเรียกแผ่วเบาคำหนึ่ง