ตอนที่ 234 งานชุมนุมแกนทองเลื่อนเวลาขึ้นมา

พระราชวัง ตำหนักบำรุงใจ

กลิ่นสมุนไพรเข้มข้นผสมผสานกับกลิ่นหอมของโอสถอันแปลกประหลาดตลบอบอวลอยู่ภายในโถง เซียวจิ้งเสวียนเอนกายพิงกึ่งนั่งอยู่บนพระแท่นมังกร พระวรกายห่มคลุมด้วยผ้าห่มไหมแพรสีเหลืองสว่าง สีพระพักตร์หม่นหมองซีดเซียวอย่างผิดปกติ เบ้าตาบุ๋มลึก มีเพียงยามที่ปรือพระเนตรขึ้นเป็นครั้งคราวเท่านั้นที่ส่วนลึกของดวงตาคู่นั้นยังคงหลงเหลือประกายเฉียบคมอันเป็นของจักรพรรดิ

หมอหลวงผู้หนึ่งกำลังคุกเข่าอยู่หน้าพระแท่น จับชีพจรให้ฮ่องเต้อย่างระแวดระวัง เม็ดเหงื่อผุดซึมเต็มหน้าผาก

“ฝ่าบาท” หมอหลวงชักมือกลับ หมอบกราบลงกับพื้น น้ำเสียงสั่นเทา “พระวรกายทรงมีอาการธาตุไฟกำเริบ เสมหะและความชื้นอุดกั้นภายใน จำต้องสงบพระทัยพักฟักฟื้น ต้องห้าม... ต้องห้ามเสวยสิ่งที่มีฤทธิ์ยาเกรี้ยวกรากเหล่านั้นอีกเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ!”