ตอนที่ 207 ความลับของภาพวาด (7)

ลู่เจาอุ้มม้วนภาพไว้ในอ้อมอก ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “เช่นนั้นข้าไปรอเขาที่ห้องของเขา พวกเจ้ารีบไปพักผ่อนเถิด โดยเฉพาะพี่เจ็ด บาดแผลของท่านยังไม่หายสนิท ยืนนานไม่ได้”

อิ่งชีพยักหน้า มิได้กล่าวอะไรกัน หันกายเดินกลับห้องตนเองไปอย่างเงียบเชียบ จ้าวต้าเองก็หาวหวอดหนึ่งครา “ได้ เช่นนั้นข้าไปนอนก่อน เสี่ยวลู่เจ้าก็อย่านอนดึกเกินไปเล่า”

เสี่ยวอู๋ขยับเข้ามาหาอย่างปราดเปรียว “เสี่ยวลู่ ข้าอยู่รอเป็นเพื่อนเจ้าดีกว่า! เจ้ารออยู่คนเดียวเปล่า ๆ ปลี้ ๆ จะไปน่าอภิรมย์อันใด”

กล่าวจบ เขาก็กุลีกุจอวิ่งไปยังครัวเล็ก เพียงชั่วครู่ก็ยกกาน้ำชาที่เพิ่งชงร้อน ๆ กาหนึ่งกับจานเล็กใส่ขนมเกาลัดนึ่งน้ำตาลกุ้ยฮวาจานหนึ่งกลับมา “นี่ ดื่มชาร้อนสักหน่อยให้ร่างกายอบอุ่น ขนมนี้ข้าอุตส่าห์ตั้งใจไปซื้อมาเมื่อตอนกลางวันเชียวนะ!”