กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นจวงชีอิ่งหลับสนิทอย่างสงบ ลมหายใจสม่ำเสมอ ลู่เจาจึงรู้ว่าการรักษาในวันนี้เห็นผลแล้ว ไม่ควรรบกวนอีกต่อไป นางเก็บข้าวของเตรียมตัวกล่าวลา
จวงจ้าวอวี่เดินมาส่งลู่เจาออกจากเรือนด้วยตนเอง ความยินดีตลอดทางเอ่อล้นออกมาทางสีหน้า ครั้นมาถึงมุมสงบเงียบใกล้ประตูจวน นางเหลียวซ้ายแลขวา ยืนยันว่าไร้ผู้คน จึงรีบหยิบสิ่งของทรงยาวที่ห่อด้วยผ้าแพรต่วนอย่างประณีตออกมาจากแขนเสื้อ แล้วแอบยัดใส่มือลู่เจา
“คุณหนูลั่ว” จวงจ้าวอวี่กดเสียงต่ำ แววตาเปี่ยมด้วยความวิงวอนและไว้วางใจ “นี่คือภาพวาดไม่กี่ภาพที่ข้าซ่อนเอาไว้ เจ้าเอากลับไปดู ไม่แน่ว่า... อาจจะค้นพบอะไรกันเข้าจริง ๆ”