กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สาว!” จวงจ้าวอวี่ร้องอุทานด้วยความตกใจ พลางรีบก้าวเข้าไปปลอบประโลม
ลู่เจาเอี้ยวตัวหลบหมอนโดยไร้ความตื่นตระหนก พฤติกรรมจู่โจมที่มีเป้าหมายชัดเจนเช่นนี้ ผนวกกับความตื่นรู้ชั่วพริบตาและการตอบสนองอันละเอียดอ่อนที่สังเกตเห็นก่อนหน้า ยิ่งทำให้นางมั่นใจยิ่งขึ้นว่า... จวงชีอิ่งมิได้เสียสติจริง ๆ แน่นอน!
ส่วนลึกในจิตสำนึกของนางยังคงแจ่มชัด เพียงแต่ใช้วิธีการอันสุดโต่งเพื่อหลบหนี หรืออาจกล่าวได้ว่า เป็นการปกป้องตนเอง!
หมอหลวงจวงสีหน้าย่ำแย่ กำลังจะเอ่ยปากตำหนิการตรวจรักษาที่ “ไร้ผล” นี้