เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คำถามแรกนี้คือการพยายามปลุกความทรงจำและเรื่องราวอันงดงามของจวงชีอิ่งขึ้นมา คำถามที่สองคือการหยั่งเชิงความปรารถนาใต้จิตสำนึกที่มีต่ออิสรภาพและโลกภายนอกของนาง ส่วนคำถามที่สามที่ทำให้นางมีปฏิกิริยาตอบสนองเล็กน้อยนั้น ย่อมเป็นบาดแผลในใจและกลไกการหลบหนีที่อาจเป็นไปได้
จวงจ้าวอวี่เฝ้ามองอยู่ด้านข้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเห็นพี่สาวไร้การตอบสนองต่อคำถามโดยสิ้นเชิง ประกายแสงแห่งความหวังในดวงตาก็หม่นแสงลงอีกครา พลางหันไปมองลู่เจาอย่างร้อนรน
ในชั่วยามนั้นเอง หญิงรับใช้ที่ติดตามจวงจ้าวอวี่มาและคอยดูต้นทางอยู่ตรงประตูเรือนก็เอ่ยกระซิบด้วยความกระวนกระวายว่า “คุณหนูรองเจ้าคะ! ยามนี้ไม่เช้าแล้ว หากยังไม่กลับไป ถูกนายท่านจับได้จะแย่เอานะเจ้าคะ!”
ทว่าในใจของลู่เจามีการตัดสินขั้นต้นแล้ว นางจึงเอ่ยกับจวงจ้าวอวี่ว่า “คุณหนูรอง อาการของพี่สาวท่าน ข้าอาจพอทดลองรักษาดูได้”