ตอนที่ 190 ตามล่าเงาโลหิตยามค่ำคืน

ไม่กล้ารั้งอยู่นาน ซ่งเยี่ยนรีบจัดทุกสิ่งกลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างรวดเร็ว ถอยออกจากห้องหนังสืออย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง ลั่นกุญแจประตูดังเดิม แล้วกลับไปยังห้องพัก

ยามทอดกายนอนบนเตียง ในสมองของเขาหวนคิดถึงรายละเอียดของตราประทับชิ้นนั้นซ้ำไปซ้ำมา นิ้วมือวาดจำลองสัญลักษณ์อันเลือนรางนั้นในความมืดมิดโดยไร้จิตสำนึก

สัญชาตญาณบอกแก่เขาว่า นี่มิใช่เรื่องบังเอิญอย่างเด็ดขาด

ในขณะเดียวกัน ภายในเงามืดอีกแห่งของนครหลวง อิ่งชีแอบสะกดรอยตามหลังหยุนจงเจินเหรินที่ลอบเล็ดลอดออกมาจากประตูด้านข้างของพระราชวังอย่างเงียบเชียบ “เจินเหริน” ผู้นี้ถอดคราบกิริยาเซียนในยามกลางวันออกจนหมดสิ้น ผลัดเปลี่ยนเป็นชุดคลุมยาวสีเข้มที่ไม่สะดุดตา ฝีเท้าเร่งรีบ เลือกเดินลัดเลาะเฉพาะในตรอกซอกซอยอันมืดสลัว