เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่เจ็ด!” เสียงของเสี่ยวอู๋เปลี่ยนโทนไปจนเพี้ยน
จ้าวต้าเบิกตากว้างจนแทบฉีกขาด กำลังจะก้าวขึ้นหน้าไปแบกเขาขึ้นมา
“อย่าแตะต้องตัวเขา!” ลู่เจาเอ่ยห้ามเสียงเฉียบขาด นางพุ่งปราดเข้าไปเบื้องหน้า ย่อกายลง คลำตรวจชีพจรที่ลำคอของอิ่งชี แล้วตรวจดูรูม่านตากับบาดแผลของเขาอย่างรวดเร็ว
“เสียเลือดมากเกินไป กระดูกซี่โครงอาจจะหัก เกรงว่าจะมีเลือดออกภายใน! ต้องห้ามเลือดและการชำระบาดแผลทันที มิฉะนั้นยากจะรักษาชีวิตไว้ได้!”
นางนึกโล่งใจที่ตอนออกจากเรือนมีลางสังหรณ์ไม่ดี จึงได้พกห่อของปฐมพยาบาลแบบเรียบง่ายติดตัวมาด้วย พลางหยิบเอาเศษผ้าสะอาดกับสุรากลั่นแรงสูงขวดเล็กออกมาจากห่อผ้า
“พี่ใหญ่จ้าว จับตัวเขาไว้แน่น ๆ อาจจะเจ็บ” จ้าวต้ารีบก้าวขึ้นหน้า ใช้มือใหญ่ตรึงร่างของอิ่งชีไว้อย่างระมัดระวัง