ตอนที่ 160 มุ่งสู่ปิ้งโจว

สัญญาณเตือนภัยในใจของซ่งเยี่ยนดังระงม ราวกับมีปลายเข็มถี่ละเอียดกรีดผ่านแผ่นหลัง เขาเงยหน้าขึ้น สบเข้ากับสายตาห่วงใยของกู้เหยี่ยนจือพอดิบพอดี ทว่าในส่วนลึกของสายตานั้น เขากลับมองไม่กระจ่าง

เซียวเหิงเองก็ทอดถอนใจ “พี่สามเขา... อย่างไรเสียก็มีความยึดติดลึกซึ้งเกินไป เขาได้... เอ่ยถึงอะไรกันหรือไม่”

ซ่งเยี่ยนวางถ้วยชาลง บนใบหน้าเผยความหงุดหงิดรำคาญใจออกมาอย่างพอเหมาะพอเจาะ “ทูลท่านอ๋อง พ่อบุญธรรม สามัญชนเซียวอวี้ในยามนั้นจิตฟั่นเฟือนแล้วจริง ๆ ขอรับ ปากพร่ำเอ่ยแต่ถ้อยคำเคียดแค้นคำสาป ตัดพ้อว่าฝ่าบาทอยุติธรรม คับแค้นใจที่โชคชะตาเล่นงาน มิได้มีถ้อยคำใดชัดเจน กระหม่อมเพียงปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชโองการ ถ้อยคำอวดดีคลุ้มคลั่งเหล่านั้น เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา มิได้เก็บมาใส่ใจเลยขอรับ”