ตอนที่ 161 คดี

อาการของลู่เจายิ่งมายิ่งเห็นได้ชัด นางเริ่มแพ้ความหนาว แม้จะห่อตัวด้วยผ้าห่มหนาเตอะ กอดเตาอุ่นไว้ ใบหน้าก็ยังคงซีดขาว มักจะนอนขดตัวอยู่บ่อยครั้ง จิตวิญญาณร่วงโรย มีอยู่คราหนึ่งที่รถม้าโคลงเคลงอย่างรุนแรง นางถึงกับกลั้นอาเจียนไม่อยู่จนขย้อนออกมาหลายครา

จ้าวต้าแม้ภายนอกดูหยาบกระด้างแต่เนื้อแท้ละเอียดลออ เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติ จึงเกาหัวเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงว่า “เสี่ยวลู่ เจ้าเป็นอันใดไป เมารถรึ หรือว่าหนาวจนจับไข้เสียแล้ว ไฉนหน้าตาถึงได้ขาวซีดราวกับกระดาษเช่นนี้”

ลู่เจาโบกมืออย่างอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ฝืนดึงรอยยิ้มออกมา “มะ…ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ…คงแค่แพ้สภาพแวดล้อมอยู่บ้าง พักสักประเดี๋ยวก็ดีขึ้น…”