เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งเยี่ยนสีหน้าไม่เปลี่ยน นิ่งสงบ พลางปิดรายงานฎีกาลงแล้ววางกลับคืนบนถาด “ฝ่าบาท เรื่องนี้มีเงื่อนงำพิรุธยิ่งนัก โครงกระดูกปรากฏขึ้นหลังหิมะละลาย อีกทั้งมิใช่เพียงรายเดียว เกรงว่ามิใช่ภัยธรรมชาติ หากแต่เป็นภัยจากมนุษย์ จำต้องส่งผู้มีความสามารถไปตรวจพิสูจน์โดยพลัน เพื่อปลอบขวัญราษฎรและสืบหาความจริงให้กระจ่างแจ้งพ่ะย่ะค่ะ”
สายตาอันล้ำลึกของเซียวจิ้งเสวียนจับจ้องลงบนใบหน้าของเขา ก่อนจะเอ่ยช้า ๆ “เราได้สั่งการให้เซียวหลางรวบรวมมือมนุษย์ในพื้นที่ทำการตรวจพิสูจน์ขั้นต้นและรักษาความสงบเรียบร้อยแล้ว ทว่าเรื่องนี้อาจพัวพันเป็นวงกว้าง มิใช่คดีความในท้องถิ่นธรรมดาทั่วไป ซ่งเยี่ยน เจ้าคิดว่า… ส่งผู้ใดไปจึงจะเหมาะสมที่สุด”
ซ่งเยี่ยนหลุบตาลง “เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับพระบรมราชวินิจฉัยของฝ่าบาท กระหม่อมมิกล้าบังอาจออกความเห็นพ่ะย่ะค่ะ”