กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซียวจิ้งเสวียนโบกมืออย่างเหนื่อยล้า เกาเต๋อจงรีบขานเสียงแหลมทันที “เลิกประชุมขุนนาง——”
เหล่าขุนนางต่างอกสั่นขวัญแขวน โค้งกายถอยออกไป ไม่มีผู้ใดกล้าสนทนากัน ซ่งเยี่ยนมองไปยังกู้เหยี่ยนจือ อีกฝ่ายกำลังกระซิบกระซาบอะไรกันกับขุนนางสายบริสุทธิ์สองสามท่าน เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเขา กู้เหยี่ยนจือก็เอียงศีรษะเล็กน้อย ผงกศีรษะส่งสัญญาณให้เขาอย่างแทบสังเกตไม่เห็น แววตาล้ำลึกยากจะคาดเดา ซ่งเยี่ยนดึงสายตากลับมา ความแคลงใจในอกยิ่งลึกล้ำขึ้น
เขาเหลือบมองฮ่องเต้บนบัลลังก์ที่คล้ายจะแก่ชราลงไปมากในพริบตา ในใจบังเกิดความรู้สึกร้อยแปดพันเก้า สุดท้ายก็เพียงทำความเคารพอย่างเงียบงัน พาตัวลู่เจาที่ยังคงยืนงงงันอยู่ตรงมุมห้อง ถอยออกจากโถงใหญ่