ตอนที่ 155 คลื่นลมสงบชั่วคราว

“ตอนนั้นสถานการณ์ฉุกเฉิน มัวแต่วุ่นวายกับการจับกุมและสอบปากคำคน จนลืมถามไถ่ให้ละเอียดว่าคนของกองบัญชาการทหารรักษาเมืองที่มารายงานข่าวแต่แรกผู้นั้นแซ่ใดชื่อใด สังกัดกองรักษาการณ์ใดกันแน่… ไว้กลับไปต้องสืบดูให้ดี แล้วบันทึกความชอบใหญ่ให้เขาสักครั้ง!”

เซียวเลี่ยกล่าวอย่างผ่อนคลาย ทว่าซ่งเยี่ยนและลู่เจาสบตากัน ทั้งคู่ต่างมองเห็นความเคลือบแคลงในแววตาของอีกฝ่าย

“รายงานลับ” นี้มาได้อย่างมีเงื่อนงำเกินไป ผู้กองของกองบัญชาการทหารรักษาเมืองที่มารายงานข่าวผู้นั้นหรือ? แพทย์หลวงชราผู้นั้นที่ร่วมเดินทางมาพอดิบพอดีทั้งยังรู้จักจินเปลวชาด เป็นเพียงเรื่องบังเอิญจริงหรือ? หรือว่าเบื้องหลังยังมีผู้ชักใยอยู่อีก แม้กระทั่งเซียวเลี่ยก็กลายเป็นหมากตัวหนึ่งบนกระดานไปแล้วด้วย?