กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าไปหางานทำที่หอเมฆกระเรียน คนอย่างข้าไม่มีความเป็นมาไม่มีผู้ค้ำประกัน ทำได้เพียงเริ่มจากคนงานเบ็ดเตล็ดที่สกปรกและเหน็ดเหนื่อยที่สุด ฆ่าปลา ขอดเกล็ด สับกระดูก เทน้ำเศษอาหาร… อะไรกันที่ไม่ได้ทำ” เขายกมือทั้งสองข้างของตนที่เต็มไปด้วยรอยด้านหนา บาดแผลนับไม่ถ้วน และข้อนิ้วปูดโปนผิดรูปขึ้นมา มือคู่นี้ที่เคยจับจอบ บัดนี้กลับเชี่ยวชาญการกวัดแกว่งมีดเชือดมากกว่า
“ข้าไม่กลัวความยากลำบาก กลัวเพียงไม่มีโอกาสเท่านั้น”