กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เฉินเหิง!!” ฟางหยวนฉีตาแทบฉีกขาด โลหิตเก่าแทบจะพ่นพรวดออกมา “ไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้! สัตว์เดรัจฉานแท้ ๆ !!” มือผอมแห้งของเขาคว้าขอบเตียงไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด “มันไม่ยอมให้ข้าได้อยู่อย่างสงบ… มันคิดจะตัดหนทางรอดสุดท้ายของข้า! คิดจะเหยียบย่ำกระดูกศพของข้าฟางหยวนฉีเพื่อไต่เต้าขึ้นไป… ฝันไปเถอะ! อย่าได้หวังเลย!!”
“นายท่านระงับโทสะด้วยขอรับ! รักษาร่างกายให้แข็งแรงเป็นเรื่องสำคัญที่สุดนะขอรับ!” ฟางฝูตกใจจนใบหน้าซีดขาว