ตอนที่ 55 อิ่งชี 1

รถม้าควบทะยานอย่างรวดเร็วบนถนนหลวงที่ปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ ตัวรถกระแทกโคลงเคลง ภายในห้องโดยสาร สือโถวห่มผ้าห่มผืนหนา ขดตัวอยู่ตรงมุมห้อง ด้วยความเหนื่อยล้าและหวาดผวา เขาจึงหลับสนิทไปเนิ่นนานแล้ว พลางส่งเสียงกรนแผ่วเบา

ลู่เจาโอบกอดเตาอุ่นมือ พิงอยู่กับผนังห้องโดยสาร เหม่อมองทุ่งกว้างที่พร่าเลือนด้วยไอหิมะซึ่งพาดผ่านไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง นิ่งเงียบอยู่นาน

อิ่งชีนั่งอยู่บนคานหน้ารถคอยขับม้า หมวกคลุมของเสื้อคลุมบดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นเพียงแนวกรามคมกริบ ลมหนาวหวีดหวิว พัดจนชายเสื้อของเขาสะบัดพรึบพับ ทว่าแผ่นหลังยังคงเหยียดตรง ดั่งกระบี่เดียวดายที่หลอมรวมเข้ากับความเวิ้งว้างของราตรีนี้

ความเงียบสงัดภายในห้องโดยสาร และเสียงเกือกม้ากับเสียงลมอันจำเจภายนอกหน้าต่าง ทำให้เวลาราวกับเหนียวหนืดขึ้นมา