ตอนที่ 56 อิ่งชี 2

ยามที่เขาฟื้นคืนจิตสำนึกขึ้นมาอีกเสี้ยวหนึ่ง ก็พบว่าตนเองถูกโยนทิ้งไว้ในตรอกอันเหน็บหนาวหลังประตูหลังของค่ายพยัคฆ์ทมิฬราวกับกระสอบป่านขาดรุ่งริ่ง

กระดูกทั่วร่างคล้ายแหลกสลาย ผิวเนื้อทุกชุ่นต่างกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขาฝืนลืมตาที่บวมเป่งขึ้นอย่างยากลำบาก สิ่งแรกที่ทำคือการเอื้อมมือไปคลำเหรียญทองแดงในอกเสื้อ

ยังนับว่าดี ที่ยังอยู่

เหรียญทองแดงหลายสิบเหรียญที่เปรอะเปื้อนโลหิตสด ๆ ของเขาเหล่านั้น ดุนดันแผ่นอกของเขาอย่างแข็งกระด้าง คล้ายกับเป็นเปลวเพลิงอันริบหรี่กลุ่มหนึ่ง

เขาพยายามดิ้นรนจะลุกขึ้น ทว่ากลับไปกระทบกระเทือนกระดูกซี่โครงที่หักเข้า เจ็บปวดจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึก และในเวลานั้นเอง บริเวณปากตรอกก็มีเสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยแว่วดังขึ้น