ตอนที่ 52 ในแผ่นแป้งเกี๊ยวห่อหุ้มคลื่นลมราชสำนัก

วันที่สามสิบเดือนสิบสอง คืนสิ้นปี

เกล็ดหิมะละเอียดยิบโปรยปรายลงมาจากม่านสวรรค์สีเทาตะกั่ว ยังมิทันได้สัมผัสผืนดิน ก็ถูกไออุ่นควันไฟแห่งโลกมนุษย์ที่พวยพุ่งขึ้นจากถนนใหญ่ตรอกน้อยในจิงตูหลอมละลายไปสิ้น

หน้าประตูบ้านเรือนทุกหลังคาเรือนแขวนโคมแดงใหม่อันสดใส ติดกลอนมงคลรับวสันต์ที่มีความหมายมงคลและตัวอักษร “ฮก” กลับหัว พวกเด็ก ๆ สวมเสื้อนวมตัวใหม่ ชูด้ามถังหูลู่ไล่กวดหยอกล้อกันอยู่ในตรอก เสียงหัวเราะใสกระจ่างกับเสียงประทัดที่ดังประปรายประสานเข้าด้วยกัน ขับไล่ความเหน็บหนาวเงียบงันสายสุดท้ายของฤดูหนาวให้มลายไป

บรรยากาศแห่งเทศกาลปีใหม่ เข้มข้นจนไม่อาจละลาย

ในห้องครัวของเรือนเล็กตรอกดอกห้วยฮวา ฟืนในช่องเตาส่งเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ เนื้อแพะในหม้อใบใหญ่กำลังตุ๋นจนส่งกลิ่นหอมฟุ้ง พวยพุ่งไอความร้อนพร้อมส่งเสียงเดือดปุด ๆ