ตอนที่ 50 ปลาเค็มได้เรือนใหม่ยินดีปรีดา!

ฤดูหนาวในปีที่สิบแห่งรัชศกหยวนฉี่ เมืองจิงตูถูกสามเรื่องราวใหญ่ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ไปทั่ว

ประการแรก คือเรื่องของหอเมรัยเมามายเซียนซึ่งมีชื่อเสียงเลื่องลือทั่วนครหลวง

ป้ายประกาศที่ทางการติดไว้ระบุว่า สิ่งที่เรียกว่าสุราเซียน แท้จริงแล้วเป็นวัตถุชั่วร้ายที่ตู้หมิงคังคนร้ายปรุงขึ้นด้วยกลอุบายชวนสยดสยอง ความผิดยากจะบรรยาย เถ้าแก่ภัตตาคารรวมถึงนักพรตอวิ๋นเฮ่อผู้สมรู้ร่วมคิดล้วนสิ้นชีพในกองเพลิงไปแล้ว

ประการที่สอง อารามเสวียนเจินที่มีความพัวพันลึกซึ้งกับหอเมรัยเมามายเซียนก็พลอยเคราะห์ร้ายไปด้วย

ทางการสั่งปิดและยึดอารามนักพรต คาดไม่ถึงว่าจะขุดพบไหใบใหญ่หลายใบใต้ต้นฮวยโบราณในลานหลังเรือนสงบที่ “เซียนอวิ๋นเฮ่อ” เคยพำนัก เงินสีขาววาววับด้านในส่องประกายจนทำให้ผู้คนตาลาย

บุตรสวรรค์ทรงพิโรธ มีพระราชโองการให้จัดการขั้นเด็ดขาด