เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ปากทางเข้าหมู่บ้านจิงชือจิ้น ดวงตะวันคล้อยต่ำทางทิศประจิม ทอดเงาร่างเหนื่อยล้าของคนทั้งสองจนยืดยาว
ซ่งเยี่ยนยืนไพล่มือ สายตากวาดมองชาวบ้านสองสามคนที่เพิ่งกลับมาในยามค่ำเป็นครั้งคราว
ชั่วครู่ต่อมา เงาร่างสีเทาสายหนึ่งก็พุ่งทะยานมาจากเส้นทางสายเล็กที่มุ่งสู่อารามฉืออวิ๋นหลังเขาดั่งภูตผี เป็นอิ่งชีนั่นเอง กลิ่นอายของเขากระชั้นถี่เล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเร่งรีบอย่างยิ่ง
“ไป กลับสถานีพักม้าก่อน” ซ่งเยี่ยนตัดสินใจเด็ดขาด ที่นี่มิใช่สถานที่สนทนาราชการ
ทั้งสามเร่งม้าเต็มฝีเท้า กลับมาถึงสถานีพักม้าอำเภอชิงหยางในยามราตรีเริ่มโรยตัว นายสถานีพักม้าเห็นพวกเขากรำศึกฝุ่นผง จึงรีบสั่งคนเตรียมน้ำร้อนและอาหารร้อนทันที
ซ่งเยี่ยนกำชับนายสถานีพักม้าว่า “เตรียมกับข้าวร้อน ๆ สองสามอย่าง ยกไปส่งที่ห้องข้า”
สายตาของเขาปรายมองใบหน้าเปรอะเปื้อนฝุ่นของลู่เจาและชายเสื้อที่เปื้อนเศษหญ้าของอิ่งชี ก่อนจะสำทับอีกประโยคหนึ่งว่า “พวกเจ้าสองคนไปล้างหน้าล้างตา จัดแจงตนเองให้เรียบร้อย แล้วมาทานข้าวด้วยกันในห้องข้า”