ตอนที่ 43 คว้านไส้" 15

นายพรานเฒ่าชี้ทางสายเล็กที่มุ่งสู่ส่วนลึกของหุบเขาหนานซานให้แก่พวกเขา ท้ายสุดยังกำชับด้วยความวิตกกังวลว่า “คุณชายทั้งสอง โลกปฐพีแถบนั้นรกร้างยิ่งนัก เส้นทางก็เดินลำบาก พวกท่าน... ระวังตัวหน่อยเล่า!”

ซ่งเยี่ยนและลู่เจามุ่งหน้าไปตามทิศทางที่เขาชี้ แหวกหญ้าสูงแห้งสีเหลืองเฉาที่สูงครึ่งตัวคน ก้าวเดินลึกบ้างตื้นบ้างมุ่งหน้าลึกเข้าไปในหุบเขา ใต้ฝ่าเท้าเป็นดินฮิวมัสที่ร่วนซุยกับเศษหินที่ตำเท้า รอบด้านเงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงลมและเสียงเสียดสีของหญ้าแห้งดังซ่า ๆ แฝงไว้ด้วยความเวิ้งว้างรกร้างและวังเวง

“โอ๊ย——!”

ลู่เจาเหยียบพลาดจนเท้าลอย ร่างทั้งร่างพลันล้มคว่ำคะมำไปข้างหน้า ร่วงตกลงไปในหลุมดินโคลนที่มีหญ้าแห้งอำพรางไว้แบบหลวม ๆ อย่างจัง จนกลืนดินเข้าไปเต็มปาก