เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฝ่าบาททรงเรียกเข้าเฝ้ารองเสนาบดีซ่ง รึ ตอนนี้เนี่ยนะ” เสมียนศาลต้าหลี่ผู้เข้าเวรได้ยินการถ่ายทอดพระราชโองการของขันทีเกา ก็ตกใจจนสะดุ้งโหยง แท่งหมึกในมือร่วง “แปะ” ลงไปในจานฝนหมึก กระเด็นเป็นหยดหมึกดำขลับขึ้นมาหลายหยด
ข่าวคราวเปรียบเสมือนอสนีบาตฟาดลงกลางลานกว้าง ระเบิดก้องขึ้นในศาลาว่าการศาลต้าหลี่ที่เดิมทียังนับว่าสงบเงียบในชั่วพริบตา
“ชั่วยามนี้น่ะหรือ หรือว่าจะเกิดเรื่องใหญ่โตเทียมฟ้าขึ้นแล้ว”
“ต้องใช่แน่ เจ้าเคยเห็นฝ่าบาททรงร้อนรนเรียกเข้าเฝ้าขุนนางระดับสี่เช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน”
“ซีด…คงมิใช่ว่าคดีเก่าที่พวกเราตรวจทานซ้ำเมื่อวานมีข้อผิดพลาดหรอกกระมัง เป็นไปมิได้น่า ท่านซ่งจับตาดูด้วยตนเองแท้ ๆ …”
“ถุย ๆ ๆ ปากกาเหว่า ข้าว่าแปดส่วนต้องเกิดคดีใหญ่ขึ้นมาใหม่แน่ ชนิดที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินนั่นเชียวล่ะ”