ตอนที่ 30 คว้านไส้" 2

วันที่สิบสามเดือนสิบสอง ไอหนาวในยามเช้าตรู่ยังมิทันสลายไปจนหมด เสมียนศาลที่เข้าเวรในศาลาว่าการกรมอาญากำลังกอดเตาอุ่นสัปหงกอยู่

เสียงร่ำไห้คร่ำครวญร้องไห้แทบขาดใจในตรอกตระกูลหลินแห่งเมืองหนาน ดุจดังก้อนหินที่ทุ่มลงสู่แอ่งน้ำลึก ระลอกคลื่นที่แผ่ขยายออกไปเป็นวง ๆ ในที่สุดก็ปะทะเข้ากับประตูใหญ่เคลือบชาดอันหนาหนักของกรมอาญา

“โครม!” เจ้าหน้าที่ผู้เฝ้าเวรแทบจะพุ่งชนเปิดประตูห้องลงนามราชการของรองเสนาบดีกรมอาญาหวังจิ้งจือ ใบหน้าขาวซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริก ละล่ำละลักไม่เป็นคำ “ทะ…ท่านใต้เท้า! เกิด…เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! เมืองหนานมีคน…คนตายแล้ว! ผ่าท้องคว้านไส้! ศพหนึ่งร่างสองชีวิต! ทารก…ทารกในครรภ์หายไปแล้ว!”

หวังจิ้งจือกำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าสีขาวเรียบผืนหนึ่งเช็ดถูป้านชาจื่อซาอันเป็นที่รักยิ่งของตนอย่างไม่รีบร้อน ได้ยินคำนั้นมือพลันสั่นระริก ฝาป้านชาพลันส่งเสียง “เพล้ง” ตกลงบนโต๊ะไม้ฮวาหลีอันแข็งแกร่ง บิ่นเป็นรอยแหว่งเล็ก ๆ ไปรอยหนึ่ง เขาปวดใจจนสูดปาก “ซี้ด” เสียงหนึ่ง จึงค่อยเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ขมวดคิ้วมุ่นจนเป็นปม “อะไรกัน ที่ใด พูดจาให้กระจ่าง!”