กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูหว่านฉิงชี้ไปยังมุมห้องอย่างกะทันหัน ราวกับอนุภรรยาหลิวยังคงยืนอยู่ตรงนั้น
“นางคิดว่าตนเองได้รับความโปรดปราน ปีกกล้าขาแข็งแล้ว ก็เพ้อฝันจะปีนขึ้นสู่ตำแหน่งนายหญิง! นางเริ่มทำตัวประหนึ่งอสรพิษคอยลอบสังเกตการณ์อยู่ในที่ลับ คิดจะจับจุดอ่อนของข้า!” สุ้มเสียงของซูหว่านฉิงแหลมสูงขึ้นด้วยความเคียดแค้นถึงขีดสุด “แม่นมโจว… แม่นมโจวต้องกลับไป ‘เยี่ยมญาติ’ ที่อำเภอเหอเดือนละหนึ่งครั้ง เพื่อ ‘ไปดู’ หวยอันแทนข้า… ก็เป็นครั้งนั้นแหละ! ที่ถูกสมุนรับใช้ที่หลิ่วซีโหรวส่งไปสะกดรอยตามทัน!”
แม่นมโจวส่งเสียงคร่ำครวญอันน่าเวทนาดังยิ่งขึ้น ค้อมกายลงด้วยความเจ็บปวด ราวกับความประมาทเลินเล่อในวันนั้นคือบาปมหันต์ที่สุดในชีวิตของนาง