ตอนที่ 20 ชาดพิฆาตกับพี่น้องจอมปลอม 14

ซูหว่านฉิงถูกขังไว้ในเรือนเล็กทางทิศตะวันตกสุดของจวนตระกูลซู ซึ่งตลอดทั้งปีแทบไร้แสงแดดส่องถึง เข้าสู่วันที่ห้าแล้ว

ประตูหน้าต่างถูกตอกตรึงแน่นหนาจากภายนอก เหลือเพียงช่องหน้าต่างบานเล็กไว้ส่งสำรับน้ำอาหาร ในแต่ละวันมีเพียงแม่นมโจวที่เข้าออกได้สองครา คอยยกข้าวต้มกับกับข้าวธรรมดามาส่ง ทว่าก็ต้องยกกลับออกไปในสภาพเดิม ซูหว่านฉิงนอนอยู่บนตั่งแข็งอันเย็นเฉียบ เหม่อมองลวดลายปักเลือนรางบนเพดานมุ้ง ตรงหน้ามีเพียงสายตาสอดแนมอันกระจ่างใสและอ่อนโยนคู่นั้นของโจวหวยอันที่ไหวระริก นางกัดริมฝีปากจนแตก ลิ้มรสคาวหวานคล้ายสนิมเหล็ก หากแต่กลับไม่รู้สึกเจ็บปวดอันใด