กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ความตื่นเต้นบนใบหน้าของจ้าวต้าพลันมลายหายไปในพริบตา แปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดและความสับสนเข้ามาแทนที่ เขาถอนหายใจยาวอย่างหนักหน่วง มือใหญ่ราวพัดใบลานเกาศีรษะด้วยความหงุดหงิดใจ “ไม่มีแล้ว! หาไม่เจอแล้วขอรับ! ข้าแทบจะพลิกตัวเมืองอำเภอเหอหาจนทั่วแล้ว สถานพยาบาลตระกูลโจวแห่งนั้น…ไม่มีอยู่นานแล้ว! เกิดขึ้นก่อนที่ฮูหยินเจิ้งจะแต่งเข้ามาไม่กี่เดือน ถูกคนบุกพังจนแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี! ชาวบ้านละแวกนั้นบอกว่า พังได้หมดจดเสียจนแม้แต่แผ่นกระดานประตูสภาพดี ๆ สักบานก็ยังไม่เหลือ! ส่วนโจวหวยอันผู้นั้น…”