กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การรอคอยตลอดสองวันหนึ่งคืนประหนึ่งมีดทื่อที่ค่อย ๆ กรีดเฉือนเนื้อ อากาศภายในห้องเวรศาลต้าหลี่หนักอึ้งจนแทบจะหยุดนิ่ง เทียนไขตรงโต๊ะทำงานมอดไหม้สั้นลงไปท่อนใหญ่ น้ำตาเทียนทับถมกันสูงราวกับเนินเขาขนาดย่อม
ซ่งเยี่ยนยังคงนั่งตัวตรงอยู่หลังโต๊ะ ความถี่ในการพลิกเปิดอ่านสำนวนคดีช้าลงกว่ายามปกติอย่างเห็นได้ชัด ปลายนิ้วลากผ่านผืนโต๊ะไปมาเป็นรอยที่มองไม่เห็นโดยไร้จิตสำนึก
ลู่เจาหมอบฟุบอยู่บนโต๊ะข้าง ๆ วางคางเกยไว้บนท่อนแขน เปลือกตาหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยลูกตุ้มเหล็ก รู้สึกว่าดวงจิตปลาเค็มของตนกำลังถูกการรอคอยอันยาวนานนี้รีดจนแห้งกรอบไปเสียสิ้น