ตอนที่ 17 ชาดพิฆาตกับพี่น้องจอมปลอม 11

ในคืนสัตตมวารของอนุภรรยาหลิว จวนตระกูลเจิ้งถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกแห่งความตายอันเงียบงัน

กลิ่นธูปเทียนจากการประกอบพิธีอุทิศส่วนกุศลในตอนกลางวันยังคงไม่จางหาย ปะปนไปกับไอหนาวเหน็บเสียดแทงของสายลมราตรีต้นฤดูเหมันต์ ชำแรกแทรกซึมลึกเข้าสู่ไขกระดูก ธงขาวไว้อาลัยที่แขวนห้อยไว้โบกสะบัดอย่างสิ้นเรี่ยวแรงท่ามกลางสายลม ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงร่ำไห้สะอื้น แสงเทียนในโถงวิญญาณดับมอดลงนานแล้ว มีเพียงโคมกันลมไม่กี่ดวงที่ไหววูบอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน ทอดเงาบิดเบี้ยวลงบนแผ่นหินเขียวอันเย็นเยียบ ยิ่งขับเน้นบรรยากาศให้ชวนขนลุกพิลึกกึกกือ

บ่าวไพร่ในจวนเงียบกริบดั่งจักจั่นในฤดูหนาว ต่างพากันหลบเข้าห้องนอนไปแต่หัวค่ำ เรือนพักอันโอ่โถงกว้างใหญ่จึงราวกับสุสานรกร้างว่างเปล่า

ซูหว่านฉิงสวมชุดกระโปรงเรียบง่ายจนเกือบจะจืดชืด คลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีดำ โดยมีแม่นมโจวคอยประคอง ค่อย ๆ ก้าวเดินไปยังหอพระที่นางใช้สวดมนต์อยู่เป็นประจำ