ตอนที่ 126 ช่วยเชลยศึกโดยบังเอิญ

ตอนที่ 126 ช่วยเชลยศึกโดยบังเอิญ

ทว่าความเป็นจริงพิสูจน์แล้วว่า ยามที่มีคนคิดจะตามตื๊อเจ้าจริง ๆ มิใช่ว่าเจ้าจะปั้นหน้าขึงขังตวาดด่าแล้วทำให้ล่าถอยไปได้

ซูถังเกรงว่ายวี่หนี่ว์หลานจะหมาจนตรอกกระโจนข้ามกำแพง จึงยอมทนฟังคำพูดของนางเสีย

หลังจากรู้ว่ายวี่หนี่ว์หลานอยากให้ตนช่วยออกหน้าขอความเมตตาให้เชลยศึกคนหนึ่ง ซูถังก็ปวดเศียรเวียนเกล้าจนหัวแทบระเบิด

ยวี่หนี่ว์หลานในฐานะคนเผ่าฉือหมานย่อมอยากช่วยเชลยศึกเป็นเรื่องธรรมดา แต่นางมิใช่ว่าร้อนรนจนหาหมอมั่วซั่วไปหมดหรอกหรือ

อย่าว่าแต่ตนไม่มีปัญญาช่วยคนเลย ต่อให้มีความสามารถก็เป็นไปไม่ได้ที่จะช่วย

เพราะอย่างไรเสียพวกนางสองคนก็ไม่เกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อย ซ้ำยังเรียกได้ว่าไม่ชอบขี้หน้ากันด้วยซ้ำ