เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 463 ตอนพิเศษห้า·อนาคต
“น้าหลาน หลังฉันตายแล้วอย่าบอกเยว่อิงนะ บอกแค่ว่าฉันไปดาวดวงอื่น อีกไม่กี่ปีก็จะกลับมาหาเธอ”
ที่จริงมู่จิ่นรู้สึกได้แล้วว่าตนมีเวลาเหลือไม่มาก เธอต้องรีบออกจากตระกูลซู ตายที่นี่ไม่ดี จะทำให้เยว่อิงตกใจ กลับไปตายที่บ้านตัวเอง แล้วทำให้คนสองคนนั้นตกใจดีกว่า
เด็กสาวอย่างเยว่อิงทั้งงดงามและอบอุ่น เวลาร้องไห้คงดูไม่ดีนัก รอให้เธอโตขึ้น น่าจะยอมรับความตายได้ดีกว่า... หรือบางทีถึงเวลานั้น เธออาจลืมตัวตนของตนไปแล้ว แบบนั้นก็ดี...
ทันทีที่มู่จิ่นพูดเช่นนั้น หลานจือกับสวีมู่ที่เพิ่งเดินออกมาจากครัวก็ชะงักพร้อมกัน พวกเขาพบมานานแล้วว่ามู่จิ่นเป็นผู้ใหญ่เกินวัยกว่าเด็กทั่วไปมาก แต่ในยุคดวงดาว ก็ยังพอรับได้
“เสี่ยวจิ่น เธอแค่เป็นหวัดธรรมดา เด็กที่ไม่มีร่างจิตวิญญาณป่วยเป็นเรื่องปกติ พรุ่งนี้ถนนเปิดแล้ว พวกเราจะพาเธอไปโรงพยาบาลตรวจ อย่าคิดฟุ้งซ่าน” หลานจืออุ้มอีกฝ่ายมาบนโซฟา ลูบผมสั้นสีเงินขาวของมู่จิ่น