เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 464 ตอนพิเศษหก·พบกันอีกครั้ง?
“ไม่สนใจ”
เธอไม่ใช่เด็กสามขวบนี่ ว่างมากหรืออย่างไรถึงจะวิ่งไปยังต่างโลกที่ไม่คุ้นเคยทั้งคนทั้งสถานที่
“อายุขัยของมนุษย์ปุถุชนมีจำกัด พวกเขาไม่อาจอยู่เคียงข้างคุณได้ตลอดไป” เธอก็จนปัญญาแล้วเช่นกัน ตามหามาหลายพันปี เพิ่งพบเพียงคนเดียวที่มีต้นกำเนิดเดียวกับเธอและสามารถชำระล้างปราณอาฆาตชั่วร้ายได้
“ฉันก็เป็นคนธรรมดา...” มู่จิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกอยู่เสมอว่ามีแผนการบางอย่างแอบแฝง
“คุณใช่หรือ?” สตรีลึกลับย้อนถาม
“ข้าเคยสอดส่องเรื่องราวบางส่วนของโลกนี้ แมลงวิญญาณตัวนั้นได้รับเพียงเศษเสี้ยวของคุณเล็กน้อย ก็ยังมีชีวิตอยู่ได้นานนับหมื่นปี บัดนี้คุณที่ฟื้นฟูพละกำลังกลับคืนอย่างสมบูรณ์แล้ว ย่อมมีอายุขัยไร้จุดสิ้นสุด สักวันหนึ่งคุณจะเบื่อหน่ายกับชีวิตเช่นนี้”
มู่จิ่นไม่ได้ตอบ เธอคาดเดาได้ว่าอาจมีชีวิตยืนยาวมาก แต่ไม่เคยคิดว่าจะไม่มีวันตาย
“กังวลเกินเหตุ ถึงตอนนั้นก็ยังมาไม่ถึงนี่ พอจักรวาลพินาศ ฉันก็ตายไปพร้อมทุกคนก็จบแล้ว” ร่างผมขาวเนตรแดงควบแน่นเป็นรูปร่าง เอนพิงพนักเก้าอี้ที่มู่จิ่นนั่งอยู่