ตอนที่ 128 ปัญหาในการเพาะปลูก

ตอนที่ 128 ปัญหาในการเพาะปลูก

ไม่ต้องพูดก็รู้ว่าหนึ่งในนั้นต้องมอบให้พลเอกเหวินแน่นอน แต่ประสิทธิภาพของน้ำยาโอสถไม่ดีเท่าดอกซานเหอเย่ที่สมบูรณ์ จึงไม่อาจแก้ปัญหาพลังจิตวิญญาณของพลเอกได้อย่างหมดจด ทำได้เพียงบรรเทาเท่านั้น หากต้องการการเยียวยาอย่างสิ้นเชิง ยังต้องรอให้พวกเขาเพาะปลูกซานเหอเย่ต้นใหม่สำเร็จ

“นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราต้องกลุ้ม ปล่อยให้คนข้างบนกลุ้มไปเถอะ” สถาบันวิจัยผนึกน้ำยาโอสถเก็บไว้ ก่อนนำใส่ตู้เซฟ

เวลานี้ศาสตราจารย์ฉีก็กำลังกลุ้มใจไม่น้อย จนอธิการบดีสือแทบทนเขาไม่ไหว

“อย่าเดินวนอยู่ตรงนี้เลย เห็นแล้วผมเวียนหัว”

“เหล่าสือ คุณบอกหน่อยสิว่าทำไมกัน ทำไมผมถึงปลูกซานเหอเย่นี่ไม่ขึ้น” ก่อนหน้านี้สิ่งเดียวที่ทำให้เขากลุ้มคือเมล็ดบัวที่ไม่รู้จะจัดการอย่างไร บัดนี้กลับมีซานเหอเย่ที่ยุ่งยากยิ่งกว่าเพิ่มมาอีกต้น

“ผมจะไปรู้ได้ยังไง ผมไม่ใช่นักเพาะปลูกเสียหน่อย” อธิการบดีสือดื่มชาจนหมด แล้วค่อย ๆ วางถ้วยลง

“ไม่ใช่ว่าเด็กสาวแซ่เหวินคนนั้นเก่งมากหรอกหรือ ทำไมแม้แต่เธอก็จัดการไม่ได้” ศาสตราจารย์ฉีกลุ้มใจจริง ๆ ค่าความเข้ากันได้กับธรรมชาติของเขาสูงถึงร้อยละแปดสิบแปด แต่ก็ได้เพียงจ้องซานเหอเย่ตาเขม็ง พลังธาตุไม้ที่ร่างจิตวิญญาณปล่อยออกไปราวกับวัวดินลงทะเล

เขาสิ้นเปลืองพลังจิตวิญญาณไปมากมาย แต่ซานเหอเย่กลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย