ตอนที่ 127 งานเก็บท้าย

ตอนที่ 127 งานเก็บท้าย

มู่จิ่นลูบผมยาวสีน้ำตาลเข้มของจือจือ ก่อนพยักหน้า “ใช่แล้ว ยังเป็นอีกัวนาทะเลตัวเดิมจากครั้งก่อน”

ซีซีก้มเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ครั้นเห็นรูปลักษณ์ของอีกัวนาทะเลชัดเจนแล้ว ก็เกาศีรษะอย่างไร้เดียงสา “เหมือนดาวเคราะห์ไห่หลานจะไม่มีสิ่งมีชีวิตแบบนี้นะ หน้าตาดูดุร้ายมากเลย”

พอได้ยินลูกสาวพูดเช่นนั้น ออลิเวียก็หันไปเหลือบมองอย่างเสียสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง เป็นสายพันธุ์ที่ไม่มีบนดาวเคราะห์ไห่หลานจริง ๆ รูปร่างหน้าตาเช่นนี้ คงเป็นสัตว์ร้ายกระมัง

คิดเช่นนั้น เธอจึงถามออกไปตรง ๆ

“ไม่ใช่หรอก มันกินพืช แถมยังขี้ขลาดมากด้วย” จือจือส่ายหน้า พลางอธิบายให้ราชินีเงือกฟัง

หืม หน้าตาแบบนี้แต่กินพืชอย่างนั้นหรือ ช่างเป็นข้อมูลที่เฉพาะกลุ่มจริง ๆ

“จือจือพูดไม่ผิด เจ้าตัวนี้ชอบสาหร่ายที่ขึ้นตามแนวปะการังใต้ทะเลที่สุด” มู่จิ่นมองอีกัวนาทะเลที่ดำลงไปกัดกินสาหร่ายใต้ท้องทะเล พลางแนะนำลักษณะนิสัยของมันให้สองแม่ลูกฟังเบา ๆ

หลังฟังคำอธิบายของมู่จิ่นจบ เงือกทั้งสองรู้สึกว่าภายหน้าคงไม่ควร ‘ตัดสินสัตว์จากรูปลักษณ์’ อีกแล้ว เพราะสัตว์บางชนิดก็ดูหลอกตาไม่น้อย เช่นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าอีกัวนาทะเลตัวนี้

หลังปลดปล่อยหน่วยพลังงานของ ‘ไข่มุกน้ำบริสุทธิ์’ อย่างเต็มที่แล้ว ในที่สุดออลิเวียก็ไม่จำเป็นต้องควบคุมมันด้วยมืออีก ลูกแก้วพลังสีฟ้าอ่อนลอยอยู่กลางอากาศเอง เมื่อดินแดนทะเลแห่งนี้ได้รับการชำระล้างจนหมดสิ้น มันก็จะเข้าสู่สภาวะปิดผนึก