ตอนที่ 129 ความทรงจำในอดีต

ตอนที่ 129 ความทรงจำในอดีต

เธอใช้ไม้ไล่หนูไป แล้ววิ่งไปข้างกายเสี่ยวมู่จิ่น “นี่ ตื่นสิ” เมื่อเห็นเลือดบนพื้นก็ร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก “คุณแม่ รีบมาสิ”

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ เยวี่ยอิง”

มู่จิ่นมองคนสองคนที่เดินออกมาแล้วชะงักงัน เป็นพ่อแม่ของเธอเอง ซูมู่กับหลานจือรีบวิ่งเข้ามา เห็นลูกสาวที่กำลังแตกตื่น และเด็กผู้หญิงอีกคนที่นอนล้มอยู่บนพื้น

ซูมู่อุ้มเด็กผู้หญิงที่บาดเจ็บขึ้นมาอย่างเร่งรีบ ส่วนหลานจืออุ้มเยวี่ยอิง ทั้งสองรีบวิ่งกลับไปทางบ้าน แน่นอนว่าพวกเขาไม่ลืมหอบโลหะรีไซเคิลได้ที่เก็บมา รวมถึงข้าวของของเด็กผู้หญิงคนนั้นไปด้วย

มู่จิ่นเดินตามหลังพวกเขาอยู่ จึงได้รู้ว่าการพบกันครั้งแรกระหว่างเธอกับพ่อแม่ในตอนนั้นเป็นเช่นนี้เอง

พ่อแม่ในเวลานั้นดูแก่ชรากว่าตอนนี้มาก มู่จิ่นเดินตามพวกเขากลับไปยังบ้านอันเรียบง่าย ทว่าเก็บกวาดสะอาดสะอ้าน

“เยวี่ยอิง เกิดอะไรขึ้นเหรอ” หลานจือเอ่ยถามรายละเอียดจากลูกสาว ขณะทำแผลให้เสี่ยวมู่จิ่นอย่างอ่อนโยน

“ตอนหนูเดินเล่นไปทั่ว ก็เห็นหนูกำลังจะกัดน้องคนนี้ หนูเลยไล่หนูไป แต่ตอนนั้นน้องสลบไปแล้ว เรียกยังไงก็ไม่ตื่น” เยวี่ยอิงนอนคว่ำอยู่ข้างเตียง มองเด็กผู้หญิงที่คุณแม่เช็ดใบหน้าจนสะอาดแล้วด้วยความกังวล

ซูมู่วางอ่างน้ำลง ลูบผมลูกสาว “เยวี่ยอิงของเราสุดยอดจริง ๆ เป็นวีรชนน้อยเลย”